Sommige buren zwaaien elkaar vriendelijk gedag. Anderen groeien in de loop van de jaren uit tot familie. Voor Thea Mertens (85), achterbuurvrouw van woonlocatie dr. Eijnattenlaan, is dat laatste misschien wel het beste woord.
Sinds mei 2021 woont Thea achter de woonlocatie. Inmiddels is haar zondagse bezoek aan de bewoners uitgegroeid tot een vaste traditie. “Zondag kom ik weer langs,” zegt ze. Een eenvoudige zin, maar voor de bewoners van dr. Eijnattenlaan is het inmiddels een vertrouwd en dierbaar moment.
De eerste ontmoeting kwam eigenlijk heel vanzelfsprekend tot stand. Bea herkende Thea toen zij net in de buurt was komen wonen. Ze wist meteen: dit is de oma van Jessie.
Jessie, Thea’s kleindochter, overleed in datzelfde jaar. Zij had een beperking en kende verschillende bewoners van dr. Eijnattenlaan vanuit KansPlus ASD. Samen met onder anderen Bea, Allan en Giovanni ging zij mee op zomerkamp. De verbinding tussen Thea en de woonlocatie kreeg daardoor een bijzondere betekenis.
Thea verwoordt het zelf prachtig: “In plaats van één kleinkind heb ik nu 23 mensen die ik in mijn hart heb gesloten.” Wat begon als een toevallige ontmoeting met haar nieuwe achterburen, groeide uit tot een bijzondere band met de bewoners.
Van stille zondagen naar een vaste traditie
Toen Thea eens tegen de begeleiding vertelde dat ze de zondagen zo stil vond, kwam er al snel een uitnodiging: of ze niet eens gezellig koffie wilde komen drinken? Dat hoefde ze geen twee keer te vragen.
Sindsdien schuift Thea vrijwel iedere zondag aan voor een kop koffie en een praatje. Ze doet mee met feestdagen en bijzondere momenten en is inmiddels een vertrouwd gezicht binnen de woonlocatie. Zo werd onlangs het vijfjarig jubileum van hun bijzondere burencontact gevierd. Thea zorgde ervoor dat de Opkikkers in de tuin kwamen optreden. Er was muziek, iets lekkers en vooral: veel gezelligheid.
Dat Thea de bewoners zo goed kent, blijkt uit de kleine dingen. Ze weet van iedereen wanneer hij of zij jarig is en stuurt steevast een verjaardagskaart. En andersom wordt Thea regelmatig uitgenodigd voor een verjaardag. Zo over en weer aandacht hebben voor elkaar: het zijn precies die kleine gebaren die van buren echte bekenden en van bekenden vertrouwde mensen maken.
Maar voor Thea gaat het om meer dan gezelligheid. Ze ziet de bewoners van dr. Eijnattenlaan niet als mensen die toevallig naast haar wonen, maar gewoon als haar buren. “Het zijn mensen met een hart van goud,” vertelt ze. “We kunnen voor elkaar iets betekenen.”
Gewoon buren
Die verbondenheid beperkt zich niet tot de zondagse koffie. Thea komt de bewoners regelmatig tegen in het dorp. In de supermarkt, wanneer ze een ijsje gaan eten of bij het Ontmoetingscafé van Ons Café. Daar komt Thea zelf ook graag. “Het is er altijd gezellig.”
Ze heeft bovendien veel waardering voor de begeleiders. Ze ziet hoe zij naast de bewoners staan, ook op momenten waarop iemand misschien wat eigenwijs is of zichzelf iets overschat. “Ze gaan er rustig mee om, geven advies en staan naast de bewoners.”
Juist dat vindt Thea waardevol: er wordt niet vóór de bewoners geleefd, maar mét hen.
Een buur kan zoveel meer zijn
Burendag draait om elkaar ontmoeten, contact maken en ontdekken wat je voor elkaar kunt betekenen. Bij dr. Eijnattenlaan hoeft dat niet één dag per jaar. Hier krijgt het iedere zondag opnieuw vorm.
In een wereld waarin buren elkaar soms nauwelijks kennen, laat Thea zien hoe eenvoudig én waardevol het kan zijn om naar elkaar om te kijken. Een kop koffie. Een praatje. Een verjaardagskaart. Samen een feestdag vieren. Elkaar tegenkomen in het dorp. Het zijn kleine momenten die, bij elkaar opgeteld, een groot verschil maken.
Thea ziet de woonlocatie dan ook echt als onderdeel van haar buurt. En de bewoners? Die hebben met Thea een buurvrouw gekregen die inmiddels veel meer is dan dat. “Andere mensen weten niet wat ze missen,” zegt ze.
En misschien is dat wel de mooiste boodschap van dit bijzondere burenverhaal. Want soms hoef je niet ver te zoeken naar verbinding. Soms woont die gewoon een paar meter verderop.
Thea, dank je wel. Voor alle zondagen, alle kopjes koffie, alle gesprekken, alle verjaardagskaarten en vooral voor de plek die je de bewoners in je hart hebt gegeven.
