FmYymwOyV
Leuk! Een discussie! Dank voor juille bijdragen.Ik zal mij in mijn antwoorden beperken tot de werkzaamheden als huisarts; ik ben immers geen specialist.Allereerst @ I van der Sluis: intercollegiaal overleg en intercollegiale toetsing zijn al jaren onderdeel van het werk van de huisarts. Denk bijvoorbeeld aan FTO ( farmacotherapeutisch overleg) , waarbij alle huisartsen in een wijk, of waarneemgroep ( toen de grote huisartsenposten nog niet bestonden) samen met de apotheker enkele keren per jaar kijken naar het voorschrijfgedrag. Geloof me, als uit cijfers blijkt dat je als huisarts middel X erg veel voorschrijft, en dat middel X niet in de standaarden staat, heb je wat uit te leggen.Hiernaast is er natuurlijk de verplichte nascholing: 40 punten ( ongeveer 50 uur) nascholing per jaar, anders mag ik me niet meer huisarts noemen! Onderdeel van die verplichte nascholing is onder meer intercollegiale toetsing.@ Heuvelman, jazeker, verzekeraars plezieren huisartsen regelmatig met confrontaties wat betreft presteren op het gebied van het voorschrijven van dure geneesmiddelen ( maagzuurremmers, antibiotica, cholesterolremmers) .Hiernaast is standaard onderdeel van het contract met verzekeraars wat betreft zorg voor chronisch zieken ( ketenzorg diabetes bijvoorbeeld) dat de huisarts komt met prestatie indicatoren. Laat maar eens zien, huisarts; hoe sterk is bijvoorbeeld de HbAc daling van uw diabeten sinds de inzet van de praktijkondersteuner? Kortom, ja, de verzekeraar is nadrukkelijk aanwezig in de (huisartsen)zorg.Sterker nog, als je als huisarts niet doet wat de verzekeraar wilt, heb je een probleem.( het is een hele andere discussie of datgene wat een verzekeraar wil, ook parallel loopt met het belang van de kritische zorgconsument. Daar heb ik wel een mening over, maar dat valt buiten deze discussie) .@petra: het spijt mij oprecht dat u een dergelijk wantrouwen heeft ten aanzien van de medici.In het algemeen echter moet mij iets van het hart:Vanwaar het collectieve wantrouwen tegenover artsen/ professionals? Doet NL het zo slecht in internationaal opzicht?Zijn er niet grotere problemen in de zorg, zoals steeds minder zorg voor steeds meer geld ? Zoals het ten grabbel gooien van onze privacy? Zoals de minimale invloed van de patiebnt op het zorgstelsel ( versus de intens grote invloed van verzekeraars op de zorg) ? Zoals het disfunctioneren van politici die met zorg te maken hebben, die daarvoor echter ruimschoots beloond worden door een invloedrijk netwerk, met een prachtbaan na hun politieke carrie8re ?Tot slot, een stokpaardje van mij: het gebrek aan orgaandonoren?Hoewel transparantie belangrijk kan zijn, zijn er mijns inziens belangrijker items in de zorg.Dat de NPCF dat ontgaat, dat verontrust mij. De NPCF is tot dusver namelijk buitengewoon invloedrijk gebleken.
|
