Vormen van psychosociale ondersteuning
Aan patiënten met gestabiliseerde (epilepsie)aanvallen ouder dan 16 jaar kan Kempenhaeghe een traject aanbieden naar een passende vorm van werk of dagbesteding. Doel is de mogelijkheid en de competenties van de patiënt tot het verrichten van betaalde arbeid, dan wel scholing of andere gestructureerde dagbesteding te waarborgen dan wel uit te breiden. Het adviseren van externe instanties en werkgevers behoort ook tot de dienstverlening van het multidisciplinaire team dat bestaat uit een neuroloog, psycholoog, maatschappelijk werker, arbeidsconsulent en/of onderwijskundige.
In te zetten middelen zijn onder meer arbeidstechnisch, sociaal maatschappelijk en/of persoonlijkheidsonderzoek, coachingstraject, sollicitatietraining, empowermenttraining, werkervaringsplaats, voorlichting op de eigen werkplek, psychosociale begeleiding en eventueel scholing. De dienstverlening wordt in principe poliklinisch aangeboden.
Nadere analyse van de epilepsie kan deel uit maken van het traject. Het programma is niet geschikt voor patiënten met dusdanige intellectuele, emotionele of gedragmatige beperkingen dat zij onvoldoende verantwoordelijkheid kunnen voor een vooropgesteld trainingsdoel.
Meer informatie via J. Vanhoutvin, systeemtherapeut, maatschappelijk werker.
Voor patiënten met epilepsie en een vraag naar resocialisatie biedt Kempenhaeghe een traject naar (meer) zelfstandig wonen aanbieden. Vanuit een woonsetting begeleidt een multidisciplinair team van een neuroloog, psycholoog, maatschappelijk werker en verpleegkundige de patiënt naar meer eigen verantwoordelijkheid en zelfstandigheid. Daarbij worden onder meer psycho-educatie, training ADL (algemeen dagelijks leven), het aanleren van een dagstructuur via een dagactiviteit, Goldsteintraining, netwerkanalyse en psychosociale begeleiding ingezet. Het doorlopen van het programma kan enkele maanden in beslag nemen.
Nadere analyse van de epilepsie kan deel uit maken van de dienstverlening. Het programma is niet geschikt voor patiënten met dusdanige intellectuele, emotionele of gedragmatige beperkingen dat zij onvoldoende verantwoordelijkheid kunnen voor een vooropgesteld trainingsdoel.
Meer informatie via J. Vanhoutvin, systeemtherapeut, maatschappelijk werker.
Een kind met epilepsie en gedragsproblemen kan bij de ouders dusdanige opvoedings- en omgangsvragen te weeg brengen dat versterking van de pedagogische draagkracht van ouders/het gezinssysteem is aangewezen. Kempenhaeghe beschikt over een gespecialiseerd multidisciplinair team dat middels huis- en polikliniekbezoeken en telefonische consulten ouders ondersteunt bij de opvoeding en bij het afstemmen van de zorg rondom het kind met zorgverleners binnen en buiten het epilepsiecentrum. Dit team bestaat uit een neuroloog, psycholoog, PPT-medewerker en een ambulant begeleider van het aan Kempenhaeghe gelieerde onderwijscentrum.
Doel is dat ouders (weer) zelfstandig de opvoeding van het kind ter hand nemen. Nadere analyse van de epilepsie van het kind kan deel uit maken van de dienstverlening.
Meer informatie via A. van de Ven, GZ-psycholoog.
Bij patiënten met een vorm van refractaire epilepsie en hiermee samenhangende psychosociale en/of psychische problemen kan langdurige multidisciplinaire ondersteuning zinvol zijn om de patiënt en zijn systeem te leren omgaan de totale problematiek. Afhankelijk van de aard en ernst van de problematiek wordt in een poliklinisch of klinisch traject psychologische, psychiatrische dan wel sociale begeleiding aangeboden.
Nadere analyse van de epilepsie middels klinisch neurofysiologisch onderzoek of beeldvormend onderzoek (MRI) kan deel uit maken van de dienstverlening. Bij het traject zijn een neuroloog, (neuro)psycholoog, maatschappelijk werker en een verpleegkundige betrokken.
Meer informatie via alle neurologen.
Dit programma is bestemd voor patiënten die ten gevolge van de epilepsie en/of de medicatie ernstige belemmeringen in het dagelijkse leven ondervinden waarmee zij (en/of de partner) moeilijk kunnen omgaan. Tijdens een opname van enkele dagen van de patiënt èn zijn partner in de kliniek vinden naast een multidisciplinaire intake diverse onderzoeken, besprekingen en activiteiten - ontspanningsoefeningen, bewegingsagogie, voorlichting, uitwisseling met lotgenoten - plaats. Doel is te komen tot een behandeladvies/aanpak op het gebied van de epilepsie en de hiermee samenhangende psychosociale problematiek. Aan het programma is een team van een neuroloog, maatschappelijk werker, psycholoog en fysiotherapeut verbonden.
Het meerdaags epilepsieprogramma wordt enkele malen per jaar aangeboden in de locatie Hans Berger Kliniek van Kempenhaeghe. Per keer nemen maximaal vijf patiënten en hun partners deel. Het programma is niet geschikt voor patiënten met een een psychiatrische stoornis en/of een matige tot ernstige verstandelijke beperking.
Meer informatie via G. Graveland, neuroloog.
Wonen, werken, leren, leven met epilepsie
Epilepsie kan niet-medische vragen met zich meebrengen, bij voorbeeld op het gebied van relaties, wonen, werken, opvoeden en leren. Ook voor dit type vragen kunt u uw patiënt naar het epilepsiecentrum van Kempenhaeghe verwijzen. In voorkomende gevallen neemt u zelf de medische behandeling van uw patiënt weer over nadat het begeleidingsplan is bepaald.
Hulp bij omgaan met epilepsie
Ondersteuning in het omgaan met epilepsie en de gevolgen ervan voor het dagelijkse leven kan op verschillende manieren vorm krijgen. Het kan gaan om het voeren van enkele gesprekken met een maatschappelijk werker, epilepsieverpleegkundige en/of psycholoog van Kempenhaeghe, een training of lotgenotencontact, psychische begeleiding of psychische behandeling, of een ondersteunings-/begeleidingsprogramma op maat.
Perceived control
Doel is de perceived control / copingvaardigheden van de patiënt (en zijn systeem) in stand te houden, te herstellen en of te verbeteren zodanig dat cognitieve, gedragsmatige, sociale, onderwijskundige of arbeidskundige gevolgen van de epilepsie aan de patiënt (en aan zijn systeem) zo min mogelijk schade berokkenen. Het leren accepteren van en het leren omgaan met vastgestelde functiebeperkingen en/of vastgestelde neuropsychologische problemen en met epilepsie als chronische aandoening staan daarbij centraal.
