NVS in de amygdala kindled rat
Vraagstelling:
Doel van de huidige studie is meer inzicht te krijgen in het ontstaan van epilepsie enerzijds en in het werkingsmechanisme van NVS anderzijds. Om deze doelen te bereiken wordt NVS toegepast op de amygdala kindled (AK) rat, een diermodel voor temporaalkwabepilepsie (TLE).
Verwacht wordt dat:
- Epilepsie niet geassocieerd is met chronisch verhoogde IL-1 productie maar wel met secundaire effecten vanacute IL-1 activatie zoals beïnvloeding van het signaal molecuul ceramide
- Epileptogeniciteit geassocieerd is met SNPs in genen die een rol spelen bij de calcium-homeostase
- NVS een anti-convulsief effect heeft in dit epilepsiemodel
- NVS leidt tot neuronale activatie in primaire projectiekernen van de nervus vagus in de hersenstam.
Toelichting
Neuromodulatie door middel van nervus vagusstimulatie (NVS) is een geaccepteerde behandeling voor epilepsie. De pathofysiologie van epilepsie en het werkingsmechanisme van NVS zijn niet bekend. Eerder onderzoek heeft aangetoond dat de calciumhuishouding een cruciale rol speelt in het ontstaan van epilepsie. Tevens is herhaaldelijk aangetoond dat epileptische aanvallen gepaard gaan met acuut verhoogde cerebrale interleukine 1 (IL-1) activiteit. Het is echter niet duidelijk of IL-1 ook chronisch verhoogd tot expressie komt, wat de lange-termijn effecten zijn van verhoogde cerebrale IL-1 expressie bij epilepsie en of IL-1 bijdraagt aan de epileptogenese zelf. Uit eerder onderzoek is ook gebleken dat chemische stimulatie van de nervus vagus de productie van IL-1 door macrofagen remt. Het is nog niet eerder onderzocht of deze remming ook optreedt na elektrische stimulatie middels NVS, en of deze remming ook in cerebro plaatsvindt.
Status
Deze studie wordt medio 2010 afgerond. De studie heeft geleid tot (1) de ontwikkeling van een gevalideerd diermodel voor chronische epilepsie en (2) aanknopingspunten voor één van de werkingsmechanisme van NVS maar nog belangrijker: aanwijzingen voor effectieve targets voor diepe hersenstimulatie.
Medewerkers
Kempenhaeghe: dr. H.J.M. Majoie (coördinatie)
Academisch ziekenhuis Maastricht: drs. K. Rijkers, prof. dr J. Vles, dr. M.W. Berfelo en ir. A.G.H. Kessels
Universiteit Maastricht: prof. dr. H.W.M. Steinbusch, dr. G. Hoogland, drs. M Aalbers en prof. dr. M. de Baets
Doel van de huidige studie is meer inzicht te krijgen in het ontstaan van epilepsie enerzijds en in het werkingsmechanisme van NVS anderzijds. Om deze doelen te bereiken wordt NVS toegepast op de amygdala kindled (AK) rat, een diermodel voor temporaalkwabepilepsie (TLE).
Verwacht wordt dat:
- Epilepsie niet geassocieerd is met chronisch verhoogde IL-1 productie maar wel met secundaire effecten vanacute IL-1 activatie zoals beïnvloeding van het signaal molecuul ceramide
- Epileptogeniciteit geassocieerd is met SNPs in genen die een rol spelen bij de calcium-homeostase
- NVS een anti-convulsief effect heeft in dit epilepsiemodel
- NVS leidt tot neuronale activatie in primaire projectiekernen van de nervus vagus in de hersenstam.
Toelichting
Neuromodulatie door middel van nervus vagusstimulatie (NVS) is een geaccepteerde behandeling voor epilepsie. De pathofysiologie van epilepsie en het werkingsmechanisme van NVS zijn niet bekend. Eerder onderzoek heeft aangetoond dat de calciumhuishouding een cruciale rol speelt in het ontstaan van epilepsie. Tevens is herhaaldelijk aangetoond dat epileptische aanvallen gepaard gaan met acuut verhoogde cerebrale interleukine 1 (IL-1) activiteit. Het is echter niet duidelijk of IL-1 ook chronisch verhoogd tot expressie komt, wat de lange-termijn effecten zijn van verhoogde cerebrale IL-1 expressie bij epilepsie en of IL-1 bijdraagt aan de epileptogenese zelf. Uit eerder onderzoek is ook gebleken dat chemische stimulatie van de nervus vagus de productie van IL-1 door macrofagen remt. Het is nog niet eerder onderzocht of deze remming ook optreedt na elektrische stimulatie middels NVS, en of deze remming ook in cerebro plaatsvindt.
Status
Deze studie wordt medio 2010 afgerond. De studie heeft geleid tot (1) de ontwikkeling van een gevalideerd diermodel voor chronische epilepsie en (2) aanknopingspunten voor één van de werkingsmechanisme van NVS maar nog belangrijker: aanwijzingen voor effectieve targets voor diepe hersenstimulatie.
Medewerkers
Kempenhaeghe: dr. H.J.M. Majoie (coördinatie)
Academisch ziekenhuis Maastricht: drs. K. Rijkers, prof. dr J. Vles, dr. M.W. Berfelo en ir. A.G.H. Kessels
Universiteit Maastricht: prof. dr. H.W.M. Steinbusch, dr. G. Hoogland, drs. M Aalbers en prof. dr. M. de Baets
Onderzoekers
