Auto-immuunaandoeningen bij patiënten met epilepsie
Vraagstelling
1. Bij welke groep epilepsiepatiënten moet er gedacht worden aan auto-immuungenese?
2. Bij positieve anti-lichamen: welke behandeling?
Toelichting
Auto-immuun limbische encephalitis kan een paraneoplastisch of een niet-paraneoplastische oorzaak hebben. Niet-paraneoplastische encephalitis kan een rol spelen bij refractaire epilepsie. Patiënten presenteren zich vaak met cognitieve of psychiatrische symptomen. Bij patiënten met anti-lichamen tegen GAD wordt Diabetes Mellitus type 1 gezien. Anti-epileptica hebben nagenoeg geen effect. Patiënten reageren wel positief op immuuntherapie. Het klinische beeld van patiënten met refractaire epilepsie waarbij anti-lichamen een rol spelen is onduidelijk. Kennis hierover is noodzakelijk omdat immuuntherapie spectaculaire verbetering teweeg kan brengen.
Nb. Deze studie wordt gekoppeld aan een pre-klinische studie: Neuronale netwerken en immuungemedieerde aanvallen in de amygdala kindled rat. Het is het PhD project van drs. M. Aalbers. Bij deze studie wordt gekeken naar de immuungemedieerde NMDA-fosforylatie (door NVS) en naar de rol van het immuunsysteem in relatie tot refractaire aanvallen.
Status
Dit project zal in 2010 worden opgestart.
Medewerkers
Kempenhaeghe: drs. I. Pauw-Gommans (PhD), dr. H.J.M. Majoie (coördinatie), prof. dr. A.P. Aldenkamp, dr. P. Verschuure en A.J. Broekman
Universiteit Maastricht: prof. dr. M. de Baets
1. Bij welke groep epilepsiepatiënten moet er gedacht worden aan auto-immuungenese?
2. Bij positieve anti-lichamen: welke behandeling?
Toelichting
Auto-immuun limbische encephalitis kan een paraneoplastisch of een niet-paraneoplastische oorzaak hebben. Niet-paraneoplastische encephalitis kan een rol spelen bij refractaire epilepsie. Patiënten presenteren zich vaak met cognitieve of psychiatrische symptomen. Bij patiënten met anti-lichamen tegen GAD wordt Diabetes Mellitus type 1 gezien. Anti-epileptica hebben nagenoeg geen effect. Patiënten reageren wel positief op immuuntherapie. Het klinische beeld van patiënten met refractaire epilepsie waarbij anti-lichamen een rol spelen is onduidelijk. Kennis hierover is noodzakelijk omdat immuuntherapie spectaculaire verbetering teweeg kan brengen.
Nb. Deze studie wordt gekoppeld aan een pre-klinische studie: Neuronale netwerken en immuungemedieerde aanvallen in de amygdala kindled rat. Het is het PhD project van drs. M. Aalbers. Bij deze studie wordt gekeken naar de immuungemedieerde NMDA-fosforylatie (door NVS) en naar de rol van het immuunsysteem in relatie tot refractaire aanvallen.
Status
Dit project zal in 2010 worden opgestart.
Medewerkers
Kempenhaeghe: drs. I. Pauw-Gommans (PhD), dr. H.J.M. Majoie (coördinatie), prof. dr. A.P. Aldenkamp, dr. P. Verschuure en A.J. Broekman
Universiteit Maastricht: prof. dr. M. de Baets
Onderzoekers
